 | al 33,0 KILO AFGEVALLEN en daarmee inmiddels € 6.196,57 opgehaald |
|
| Wie zijn Chris en Nancy? Wij zijn de trotse papa en mama van Levy en Finn.
Als het maar gezond is!!!!!!!!
Je bent zwanger, samen blij en gelukkig en iedereen feliciteerd je!!!. Gevolgd door de vraag: wordt het een jongetje of een meisje....? Ach, als het maar gezond is.
JA, gezond.............. het lijkt een vanzelfsprekende zin.
Gezondheid is echter niet vanzelfsprekend, maar wel gewenst. Dan blijkt , in de 30ste zwangerschapsweek, dat je tweede kindje al ziek in je buik zit. Er wordt al over CF gesproken, maar de hoop op een foute diagnose helpt je door de zware gecompliceerde zwangerschap heen.
Dan is er de dag dat Finn geboren wordt, eindelijk een blijde gebeurtenis, maar anders dan bij zijn oudere broer Levy overheerst dit keer de angst en de onzekerheid.
Gaat onze kleine Finn het redden ?
En wat is er toch mis met onze kleine man ?
Drie weken later volgt de eerste klap, Finn heeft CF. Dat is moeilijk te bevatten, tegelijkertijd maak je je zorgen over Levy.
Heeft hij "het" dan ook ? Zijn ontlasting stonk ook vreselijk. Hij poepte ook veel. Hij wilde maar niet in gewicht toenemen. Smaakt zijn zweet naar zout ?
JA , Levy heeft, na een simpele zweettest, ook CF.
Wat er dan door je heen gaat? Onze kindjes gaan dood en wij kunnen ze niet helpen. Boosheid, verdriet en veel angst voor de toekomst. Drie maanden later, met een reanimatie en twee zware buikoperaties achter de rug, mogen we onze Finn eindelijk mee naar huis nemen.
Eenmaal thuis komt het besef en een rare bijsmaak bij het liedje; "lang zal hij leven!" Elke verjaardag vieren wij als een overwinning. Weer een jaar erbij.
Inmiddels bepalen medicijnen, ziekenhuisbezoeken en opnames grotendeels ons leven. Nu weten en ervaren we dagelijks dat er ontzettend lieve mensen om ons heen zijn die er voor ons, maar zeker voor onze kanjers zijn en zich voor hun toekomst (willen) inzetten.
Wij zijn heel trots op onze kanjers, maar ook op al die mensen die iets voor hen en voor al die andere CF patiënten willen doen. Want wat normaal gesproken een alledaagse dag heet, is voor hen en iedereen die erbij betrokken zijn anders dan "gewoon alledaags".
papa chris en mama nancy
Terug |   |
|
|
|